رزین پلی اتیلن

رزین‌های پلی‌اتیلن به سه گروه اصلی طبقه‌بندی می‌شوند: چگالی کم (LDPE)، چگالی بالا (HDPE) و وزن مولکولی فوق‌العاده بالا (UHMW-PE). به عنوان مثال، LDPE برای ساخت کیسه‌های خرید پلاستیکی استفاده می‌شود؛ HDPE برای لوله‌های تخلیه؛ و UHMW-PE برای تجهیزات پزشکی. به طور کلی، هرچه چگالی ماده بیشتر باشد، ساختار آن کریستالی‌تر است. ساختارهای کریستالی بالاتر، دمای سرویس بالاتری دارند.

LDPE به بهترین وجه به عنوان ماده‌ای با استحکام کم اما بسیار انعطاف‌پذیر توصیف می‌شود که به آن اجازه می‌دهد بدون شکستن کشیده شود. این ماده برای انواع کاربردهای بسته‌بندی از بطری‌های فشرده گرفته تا فیلم آب‌بندی محبوب است. HDPE استحکام بالاتری دارد اما انعطاف‌پذیری کمتری دارد و آن را برای محصولاتی که باید شکل خود را حفظ کنند مانند سطل‌های زباله مفید می‌کند. HDPE در دمای -60 درجه سانتیگراد قابل استفاده است. UHMW-PE بسیار قوی است و نسبت استحکام به وزن آن به برخی از فولادها نزدیک می‌شود. با مقاومت بالا در برابر سایش، برای کاربردهای خاص مانند پیچ‌های زمان‌بندی و چرخ‌های ستاره‌ای دستگاه‌های بطری‌سازی، پدهای سایش اتصالات مصنوعی و غیره مناسب است.

مانند بسیاری از ترموپلاستیک‌ها، رزین‌های پلی‌اتیلن به راحتی رطوبت را جذب می‌کنند. آنها معمولاً قبل از قالب‌گیری تزریقی یا سایر فرآیندها به رژیم‌های خشک کردن خاصی نیاز ندارند.

این ماده در شکل طبیعی خود معمولاً سفید یا سیاه است و وقتی به ابعاد بطری‌های شیر و موارد مشابه رقیق می‌شود، شفاف می‌شود. تأمین‌کنندگان می‌توانند فرمولاسیون را برای افزایش مقاومت در برابر پارگی، شفافیت، شکل‌پذیری، قابلیت چاپ و غیره، در صورت نیاز و متناسب با کاربرد مورد نظر، تنظیم کنند.